Indiestad-ambassadeur Maikel Boot is enthousiast teruggekomen van het concert van Warpaint:

Al weken keek ik uit naar het concert van de vier dames van Warpaint in Paradiso. Ik kende de band al wat langer, maar zij hebben met hun optreden op Lowlands van dit jaar mijn hart veroverd. Sindsdien is hun nieuwe plaat Heads Up uitgekomen. De plaat laat zich het beste omschrijven als een album met dansbare bijna-disco-tracks en R&B-invloeden, die net een iets hoger bpm hebben dan het oudere werk.  En dat siert ze, want alhoewel dit geen revolutionaire verandering is, is het wel eentje die makkelijk in het gehoor springt als je de albums vergelijkt.

Wat voor mij doorslaggevend was om naar het concert te gaan, was de geweldige samenzang die de dames live ten gehore brengen, een samenzang die wat mij betreft qua pracht onmogelijk te vangen is op live opnames en louter in de concertzaal volledig tot zijn recht komt.

De hypnotiserende set start met Bees en Heads Up. Het is een rollend nummer dat live door de opzwepende drums en ferme basklanken als een frisse bries het gezicht in waait. Paradiso ontwaakt meteen. Warpaint zet in het volgende deel van de set een gezonde mix van oud en nieuw werk neer, met wat rustigere, dromerige nummers als CC die redelijk contrasteren met de nummers van de laatste cd als The Stall en Whiteout. Voor het oog is het kwartet een prachtig palet van verschillende karakters. Zo is het een bijna filmisch beeld dat ontstaat als bassiste Jenny Lee Lindberg heupwiegend meedeint op de maat terwijl zangeres Emily Kokal bijna dwangmatig door haar weelderige haardos kamt met haar handen.

Warpaint @ Paradiso

Warpaint @ Paradiso

Het midden van de set kent een wat rustiger tempo en wordt zo als het ware gesandwicht door twee uptempo blokken. Vooral het nummer Love Is To Die maakt indruk omdat het met een grimmige nonchalance uit de speakers klinkt. En terwijl de tekst ‘Love is to die, love is to not die, love is to dance’ wegebt wordt de sfeer 180 graden omgedraaid met een van de meest sexy tracks van het nieuwe album: New Song.  De basdrum dendert heerlijk in dit nummer en alhoewel de tekst misschien wat gewoontjes overkomt is het een nummer met een plagend lekkere vibe. Over de drums gesproken, het is voor mij glashelder dat de Australische Stella Mozgawa een technisch begaafde drumster is die van disco tot bijna hiphop beats strak en met goede balans weet over te brengen.

De avond komt ten einde met de toegift met o.a. So Good en het absolute hoogtepunt van mijn avond Keep It Healthy; een betoverende track die wat mij betreft zo’n 90 minuten door had mogen gaan. In dit nummer worden de bezoekers nog eens met hun neus op het feit gedrukt dat de samenzang in Warpaint van de buitencategorie is. Als slotstuk eindigt de show met een stuk improvisatie om het nummer Krimson af te sluiten. Een improvisatie waarvan afspat dat het viertal het naar hun zin heeft in Amsterdam, ze grappen met elkaar, swingen de pan uit om vervolgens heftig zwaaiend, (misschien zelfs met wat lichte tegenzin) het podium af te wandelen.

Concluderend kan ik zeggen dat de avond nagenoeg perfect was; de dames hadden het duidelijk naar hun zin en speelden gefocust en snaarstrak. Het geluid was uitstekend, de zangpartijen zeer indrukwekkend en de hele set was in balans en onderhoudend. Ik zou dan ook iedereen aanraden om zelf te gaan aanschouwen hoe Warpaint haar meesterwerk van een show inkleurt.

Maikel Boot

Foto’s: Willem Schalekamp / www.womeninmusic.nl