Kevin Morby is net 29 geworden. Wat deed zijn grote held Bob Dylan op die leeftijd? “Even nadenken, ehh, John Wesley Harding? Nee? Tijdens ‘Blood On The Tracks’ was Dylan al in de dertig”, denkt Morby hardop na. “Wacht, ik weet het al: New Morning!”

De 29-jarige Bob Dylan woont in Woodstock en is vader van vier piepjonge kinderen. Hij brengt zijn tiende studioalbum ‘Self Portrait’ uit, vier maanden later alweer gevolgd door ‘New Morning’. Een prima poging van Dylan (of Columbia Records) om die curieuze voorganger snel in de vergetelheid te laten raken.

Geen Americana

Morby zegt dat hij zich slechts kan voorstellen dat hij over tien jaar misschien vader van één kind is. Met muziek maken aan de lopende band kan hij wel zijn gelijke vinden in de Dylan van zijn leeftijd. Ruim een jaar na het prachtige ‘Singing Saw’ brengt Morby in juni een nieuw album uit: ‘City Music’. Dat doet Morby toch niet, zoals Dylan met ‘New Morning’, om zijn vorige album naar de achtergrond te duwen? “Nou, eigenlijk wel”, luidt het ietwat verrassende antwoord. Morby legt uit dat hij niet verstrengeld wil raken in Americana. Dat hij met deze plaat heel bewust het tegenovergestelde wil doen.

Niet dat ‘City Music’ een radicale stijlbreuk is, het klinkt allemaal als vintage Morby. Het rockt her en der meer dan we van de geboren Texaan gewend zijn. Voor het eerst neemt hij alle nummers op met de muzikanten die hem live altijd begeleiden. Voor het eerst zijn alle gitaren van hem, daartoe aangemoedigd door z’n drummer, inclusief solo’s. Voorheen vond hij het leuk om gitaristen die hij bewondert op z’n albums te laten spelen. Maar live doet Morby het zelf en op zijn manier. Hoogste tijd dus, zo stelde de drummer, dat Morby’s gitaarspel op een studioalbum vastgelegd zou worden. ‘Aboard My Train’ is zelfs zijn eerste nummer, zo licht Morby toe, waarin het meer om de gitaar gaat dan om de tekst.

Later spijt

Afstand nemen van je vorige album vraagt om een nieuwe producer: multi-instrumentalist Richard Swift. Morby zegt dat Swift niet alleen uitblinkt in zaken waarin een goeie producer dient uit te blinken, zoals de wijze waarop hij de vocalen opneemt of percussie laat klinken. Dat Swift vooral de show steelt met zijn achtergrondvocalen op het nummer ‘Dry Your Eyes’, het enige nummer zonder band. Een nummer dat afwijkt van de rest, bijvoorbeeld omdat de zang ‘all the way to the right’ is. Een nummer dat volgens Morby zó anders voelt dan alles wat hij ooit opnam, dat Swift en hij tegen elkaar zeiden ‘hier krijgen we later spijt van’.

Geen slide-gitaar of trompet te vinden op ‘City Music’. Op slechts één nummer (‘Pearly Gates’) vrouwelijke vocalen zoals we die kennen vanaf het eerste nummer (‘Miles, Miles, Miles’) van Morby’s solodebuut tot en met die fraaie losse single van eind vorig jaar ‘Beautiful Strangers’. Allemaal een hele bewuste keuze. Morby zegt het dan wel weer leuk te vinden om de luisteraar op het verkeerde been te zetten met de nummers die het album vooruitsnellen. Op ‘Come To Me Now’ slechts mondjesmaat gitaar, ‘Aboard My Train’ is zelfs classic Americana, dixit Pitchfork in een lovende recensie.

“The Beatles waren ook alle vier nog geen 30 toen ze uit elkaar gingen”, mijmert Morby nog even verder. De 29-jarige George Harrison had twee jaar eerder al ‘All Things Must Pass’ uitgebracht, ‘The Concert For Bangladesh’ ligt alweer een jaar achter hem. De 29-jarige Lou Reed, nog zo’n held van Morby, had net The Velvet Underground verlaten en staat op het punt debuutalbum ‘Lou Reed’ uit te brengen, nog datzelfde jaar gevolgd door ‘Transformer’. Morby is niet anders gewend: met zijn bandje The Babies bracht hij twee albums uit in twee jaar, als bassist in Woods bracht elk jaar een nieuwe plaat. ‘City Music’ wordt zijn vierde soloalbum in vijf jaar.

Zijn ‘Dookie’

“Laten we opzoeken wat Billie Joe deed op z’n 29ste”, zegt Morby terwijl hij z’n smartphone pakt. Hij doelt op Billie Joe Armstrong. Op Twitter vergeleek Morby onlangs zijn eerste vier albums met de eerste vier van Green Day. ‘Singing Saw’ was zijn ‘Dookie’, ‘City Music’ wordt zijn ‘Insomniac’. “Wauw, toen brachten ze ‘Warning’ uit. That’s crazy. Wat waren ze dan nog jong toen ze beroemd werden.”

De vergelijking met Green Day borrelde op doordat tussen albums drie en vier slechts een jaar zit. En omdat albums nummer drie een doorbraak betekenden, zij het voor Morby op veel kleinere schaal. Rijk en beroemd is hij niet geworden dankzij ‘Singing Saw’. “Maar het album heeft wel veel veranderd. Ik ben wat meer gaan verdienen, er komen meer mensen naar m’n optredens.”

Waar Morby’s debuutalbum ‘Harlem River’ een ode aan zijn toenmalige thuishonk New York City was, daar gaat ‘City Music’ over de grote stad in het algemeen. Over de afleiding die het lawaai van de stad biedt aan eenzame mensen bijvoorbeeld. Omdat Germs zo bepalend waren voor de muziekscene in zijn huidige woonplaats Los Angeles, paste zijn cover van ‘Caught In My Eye’ (in een eerdere versie al online te vinden) volgens Morby goed op deze plaat. De woordloze vrouwelijke vocalen op de albumversie zijn van de eigenzinnige folkzangeres Meg Baird. Haar bijdrage roerde hem tot tranen toe. Baird draagt op ‘City Music’ ook nog een kort gedicht van Flannery O’Connor voor.

Een album over de grote stad dus. In ‘Night Time’ zingt Morby over iemand met een gebroken hart, alleen thuis, luisterend naar Dylan’s ‘Sad Eyed Lady of the Lowlands’, met koortsdromen over een ex-geliefde. Nog voordat we de vraag hebben gesteld of zijn hart al eens is gebroken, temeer andere nieuwe nummers ‘Crybaby’ en ‘Dry Your Eyes’ heten, zegt Morby dat het nummer niet noodzakelijkerwijs over hemzelf gaat. Dat hij graag personages opvoert. Zo ook in slotnummer ‘Downtown’s Lights’, over een teruggetrokken man op leeftijd die reflecteert op zijn leven. De ontroerende slotregels vormen een fraai slotakkoord van het album:

You know I’ve come to live a thousand lives,
and to die one thousand deaths.
But lately, babe, you got me scared that I ain’t got too much left,
but the ones that I had spent with you were the best I ever had.

Het nummer roept Leonard Cohen op, die ene held over wie we het nog niet hebben gehad. “Die had op zijn 29ste al wel een paar dichtbundels maar nog geen noot muziek uitgebracht”, weet Morby zonder hulplijn in te schakelen. Cohen’s laatste album ‘You Want It Darker’ heeft hij nog niet van begin tot eind beluisterd. “Die plaat maakt me supersad, ik wacht nog op het juiste moment.”

City Music’ verschijnt op vrijdag 16 juni, via het label Dead Oceans. Op zondag 9 juli treedt Kevin Morby op in de grote zaal van Paradiso.