In de serie ‘Huidige locatie’ belichten we vijf bands die de wereld veroveren vanuit dezelfde stad. Een thuishonk waarvandaan zo veel talent op ons afstormt, dat we ons afvragen wat er in het drinkwater zit. In deze eerste aflevering: Melbourne, Australië.

Tel je de inwonersaantallen van de tien grootste steden in Nederland bij elkaar op, kom je op nog geen derde van de ruim 4,5 miljoen inwoners die Melbourne telt. Niet zo gek dus dat in Australië nogal wat bandjes te vinden zijn die met hun kop boven de evenaar uitsteken. Melbourne is zelfs een stad ‘which seems to produce more great guitar bands per capita than any other city in the world’, zo stelde een recensent van Pitchfork in maart vorig jaar vast. Volg deze link voor een mooi stuk over de scene in ‘the true capital of Australia’, met als je even naar beneden scrollt heel veel fijne doorklikkers.

1. Rolling Blackouts C.F.

Lijdend voorwerp in die Pitchfork-recensie waren Rolling Blackouts Coastal Fever, inmiddels gekortwiekt tot Rolling Blackouts C.F. Wie meer wil weten over dit Melbournian gezelschap (bandnaam, invloeden, geluid, etc.) leest dit zeer informatieve interview met zanger/gitarist Fran Keaney. Zijn band bracht eerder dit jaar met ‘The French Press’ een ijzingwekkend goeie tweede EP uit. Van zo’n hoge klasse dat we hun eerste worp van vorig jaar met terugwerkende kracht kunnen bestempelen als prima opmaatje naar het echte werk. Drie Indiestad-ambassadeurs can’t be wrong, maar we doen er nog een schepje bovenop: het zes nummers tellende ‘The French Press’ is een pasklare klassieker.

Even een zijsprong: soms heb je het idee dat er weinig lucht in muziek zit. ‘Currents’ van Tame Impala (uit Perth) is zo’n plaat. Als er iets valt aan te merken op dit verder werkelijk fantastische album, dan is het dat die plaat een tikje overgeproduceerd lijkt. Je hoort een virtuoze Kevin Parker aan het werk maar het is allemaal, hoe zeg je dat, sonisch dichtgeplamuurd. Zo niet bij Rolling Blackouts C.F. Je hoort een zeer talenvol bandje met twee zangers, drie gitaren (twee elektrische, één akoestische) en veel meer, zo zeg je dat, zuurstof. Met vindingrijke en zwaar verslavende liedjes, op ‘The French Press’ schreven drie van de vijf bandleden er ieder twee.

Rolling Blackouts C.F. staan niet alleen in de traditie van The Feelies en landgenoten The Go-Betweens, ze acteren ook op hun niveau. Op zaterdag 9 september staan ze in Paradiso Noord, met de Indiestad-pas ben je gratis bij.

>
In dat interview waarnaar we al linkten, zegt Keany dat de scene in Melbourne altijd al ‘really strong’ is geweest. “Certainly people are paying attention overseas.” De komende tijd belichten we nog vier Melbournian bands, te beginnen met Flyying Colours.