In de serie ‘Huidige locatie’ belichten we vijf bands die de wereld veroveren vanuit dezelfde stad. Een thuishonk waarvandaan zo veel talent op ons afstormt, dat we ons afvragen wat er in het drinkwater zit. In deze eerste aflevering: Melbourne, Australië.

1. Rolling Blackouts C.F.

2. Flyying Colours

In Melbourne zijn uiteraard ook veel bands te vinden die tijdens optredens naar hun schoenen staan te staren. Van alle bands die de laatste jaren onder de jas van My Bloody Valentine vandaan komen, is Flyying Colours uit Melbourne arguably het beste paard van stal. Beter dan welke shoegazeband dan ook in dit genre, aldus Paradiso-programmeur Ben Kamsma (London Calling, Indiestad). Vanwege de echte liedjes. Vanwege de podiumpresentatie: minder shoe, meer vooruit. Minder dromerig. Agressiever.

Dat voortreffelijke debuutalbum ‘Mindfulness’ verveelt na ruim een halfjaar nog geen seconde, en hun meedogenloze doorgang op London Calling in oktober galmt nog na. Met het arbeidsethos zit het ook wel snor, want de Australiërs kondigden onlangs aan dat ze alweer aan een nieuw album gaan werken. Maar eerst nog optreden in Engeland, Duitsland én op zaterdag 27 mei nog een keer London Calling. Gepromoveerd naar de grote zaal, de kleine puilde de vorige keer al snel uit.

Voor liefhebbers van flinke gitaarmuren met ‘twin vocals’ door man en vrouw. Heavy on the reverb en incidenteel met een geplaatste vuige gitaarsolo. Niet vies van een poppy melodie ook. En dat alles met een intensiteit en/of indringendheid waarvoor je bij zo’n prille band alleen maar de grootst mogelijke bewondering kan hebben. Eén nummer eruit pikken, zou alle anderen ten onrechte tekortdoen, maar nieuwe single ‘1987’ dendert wel erg smakelijk door, en staat alweer dagen op repeat.

>