Wie de week graag begint met lo-fi indierock in de geest van Grandaddy of Guided By Voices of Sparklehorse of je favoriete band uit de stal van Excelsior Recordings halverwege jaren negentig, begint de week goed met Brightness. Achter dit alias gaat de Australische singer-songwriter Alex Knight schuil, die als drummer van de band Kins al vaker in Paradiso optrad (o.a. tijdens London Calling in mei 2014). Dankzij drie wonderschone liedjes kijken we met bovengemiddelde belangstelling uit naar zijn debuutalbum ‘Teething’ dat op de laatste dag van deze maand verschijnt. Vooral ‘Oblivion’ heeft die niet te versmaden 90’s alternative feel. Het zeer minimale ‘Waltz’ is het fraaist, alsof Knight aan de andere kant van de leestafel zit te spelen en jij de enige opnamemicrofoon vasthoudt. Het langste voorgerecht ‘Talk To Me’ is een stuk groter van opzet, na een aanloop van drie minuten gaat het in dat nummer toch nog een beetje los.

Wie online een beetje doorklikt, komt erachter dat een album met de titel ‘Teething’ vorig jaar al via de Bandcamp van Brightness werd gestreamd. Spoorloos. Naar de reden is het gissen, het zal te maken hebben met de tijdloze klasse die aan de dag werd gelegd. Wacht even, Knight, werd hem waarschijnlijk te kennen gegeven door een scout van het label I OH YOU, hier gaan we werk van maken.

>